1830′ların sonları ve 1940′ların başları, Missouri ve Abd’nin diğer bölgeleri için hiç de iyi zamanlar değildi. Yeni kanalların ve tren yollarının yakınındaki araziler üzerinde yapılan spekülasyonlardan sonra herkes beş kuruşsuz ve borç içerisinde kalmıştı. 1837 Paniği olarak adlandırılan kriz döneminde bankalar kredi veremez hale geldi.

Bu dönemde kendi kendine avukatlığı öğrenen 36 yaşındaki Missourili esnaf ve hasta karısı (o dönemde Orta Batı bölgesinde bir sıtma salgını vardı) 1843 yılında Oregon‘da kendi çiftliklerini kurmak istediğini ilan etti. “bu bölge canıma yetti” diyordu ve ekliyordu esnaf: “Kışları insanı donduracak kadar soğuk. Yazları da nehir taşıyor ve tüm arazimi sel basıyor. Elimde kalanı da vergilerle alıyorlar.  Bir de burası Tanrı’nın ülkesi diyorlar.”

Söylemesi kolay tabii. Öncelikle kapalı bir at arabası alınması ve öküzlere yatırım yapılması gerekiyordu. Diğer komşuları gibi bizim esnaf da birçok bankerden birine gitti. Eğer Missouri’de  kalırsa onlara borcunu ödeyemeyeceğini söyledi ama Batı’ya gitmesi için ona biraz daha para verirlerse her kuruşunu geri ödeyeceğine söz  verdi. Bankerler de istediği parayı verdi. O da borcunu ödedi ama bu 10 yılını aldı. Batıya giden herkes borçlarını ödedi.

Evet, ABD, bu ekonomik krizden önce de darbeler aldı. Ve kimi zaman mantıksız gibi görünse de her zaman optimizm ve umut ABD’yi yeniden ayağa kaldırdı. Bizim esnafın -adı Peter Burnett idi ve Kaliforniya’nın ilk seçilmiş valisi oldu- borcunu ödemesinden yaklaşık 40 yıl sonra, yani 1888′de James Bryce, American Commonwealth kitabından şöyle yazıyordu: “ABD’nin yarattığı hayranlığı anlamak için onu yaşamak gerek.” Bu ülkenin insanlarının umudu aralarına giren herkese geçer ve burada meydana gelen politik hataların Avrupa’ya kıyasla daha az tehlikeli olduğunun anlaşılmasını sağlar.

Peki Amerikalılar o günden bu güne değişti mi? Bu konuda biraz şüpheciyim. Bildiğim kadarıyla tarihçilerin işi geçmişte neler olduğunu bulmaktır. Bunun yanında gelecek adına bir görüş bildirmezler. Bunu son konferansta da dinlediğim üzre fütüristler yapar. Fakat Amerikalılar çok fazla geçmişe bakmazlar ve bu üzerinde durulması gereken bir konu. Neredeyse Amerika’da her zaman sabah gibidir. Burada yenilenme her zaman kutlanır. Örneğin her yeni başkan bir yenilenmedir. Başkan Obama 20 Ocak’ta görevi devraldığında televizyonlar Başkan’ın yanı sıra Beyaz Saray‘ın Batı Kanadı’nda geçen rejimden kalan kağıtları, fotoğrafları, tabloları ve sabit diskleri toplayan ve paketleyen kişileri de gösteriyordu.

Bugün anketlerin sonuçları, Amerikalıların kendilerinin ve ülkelerinin kaderleriyle ve geleceğiyle ilgili umutluluğunu destekliyor 2008 Aralık ayında dünya büyük bir resesyona girdiğinde Financial Times, Abd’de ve belli başlı Avrupa ülkelerinde iyimserlik-kötümserlik anketleri yaptı. İngiltere’de, Fransa’da, Almanya’da, İtalya’da ve İspanya’da insanların %63′lere varan bir oranda gelecekleri konusunda kötümser oldukları sonucu çıktı. En kötümser olan ülke %83 ile Fransa’ydı. İngilizlerin, İtalyanların ve İspanyolların %70′den fazlası kötümserdi. Ankete göre ABD’de kötümserlik seviesi en fazla %52′ye ulaşmıştı.

Ocak ayında Forbes için yapılan bir Zogby anketinde katılımcıların %59′u hayallerinin gerçek olacağına inanma nedeni olarak, “Ben akıllıyım ve fazlasıyla çalışıyorum; bu yüzden başarılı olmalıyım” diyordu. Katılımcıların %25′i “Ben optimistim” diyordu.

Missourili esnafın eşyalarını toplayıp gitmesi onlara ilginç gelmiyor. Buna karşın ileriye bakmayı tercih ediyorlar. Onlar bugün birçok konuyla birlikte yaşlıların korktuğu bir alan olan teknolojinin sağladığı bilginin gücünü fark ediyorlar. Ve bundan ümitli olmaya da hakları var.

Amerika’lı öğrencilerin bir diğer vazgeçilmez aracı olan Google‘a sözü getirmek istiyorum. Bu arama motoru bu tünelin sonuna ışık verir hale geldi: İnsanlar inanırsa iyi şeyler olabilir.

ABD’deki sitelerde “kötümser” kelimesini aratın, karşınıza 4,4 milyon giriş çıkar. “iyimser” kelimesini aratırsanız bu rakam 20,9 milyona ulaşır. “Umutsuzluk” kelimesi için 10,7 milyon giriş varken “umut” kelimesi için 508 milyon sonuca erişirsiniz. Bu sizce mantıklı mı? Belki de değil. Ama bunun Amerikanvari olduğu kesin. Bakalım biz ne durumdayız?

]]> http://www.huseyinerkmen.com/amerika-iyimserlik-devletleri/feed/ 1 http://www.huseyinerkmen.com/future-talks/ http://www.huseyinerkmen.com/future-talks/#comments Thu, 28 May 2009 20:29:25 +0000 Hüseyin Erkmen http://www.huseyinerkmen.com/?p=33 Geçtiğimiz Çarşamba sevgili Müge Çerman‘ın Friendfeed‘e eklediği hatırlatmayla haberini aldığım Future Talks konferansını dinlemek için Bahçeşehir Üniversitesi‘ndeydim. Katıl(a)mayanlar için acı ama gerçek şu gerçeği haykırmak istiyorum ki çok şey kaçırdınız.

Fütüristler Derneği ve Bahçeşehir Üniversitesi işbirliğinde düzenlenen konferansta sayın Alphan Manas, Cem Tarık Yüksel ve Ufuk Tarhan‘ı dinleme şansım oldu.

Yaklaşık 2 saat boyunca aldığım 11 sayfa nottan derleyebildiğim kadarıyla yazmaya çalışacağım. Notlarımın yaklaşık %90′ı Alphan Manas‘ın konuşmasından. Maddeler halinde sıralamak gerekirse.

• Şirket ve marka sayıları azalacak. Bunun yanında son olarak Sun ve Oracle birleşmesinde gördüğümüz gibi şirket birleşmeleri çok yaşanacak.
• Üretim, payını biraz daha hizmet sektörüne bırakacak.
• Servis hizmetleri kişiselleşecek. Şöyle ki; siz Barselona‘ya tura gittiniz ve oranın en iyi rehberi “Rehber Ahmet”, fakat Ahmet Bey sizin acentede çalışmıyor. İşte o devrede Rehber Ahmet proje bazlı çalışan olarak sadece size ya da grubunuza has outsource rehberlik yapıyor.
• İş gücü büyümesi önümüzdeki dönemde artmaya devam edecek.
• İş çeşitlerinde artış ve bunun yanında bedensel engellilerin iş hayatına katılımında da bir artış gerçekleşecek.
• Organik gıda sektörü büyüyecek. Gıda mühendisliği altında Organik Gıda Mühendisliği ve Organik Tarım Yönetimi meslekleri oluşacak.
• Nanoteknoloji, Türkiye’nin Jeopolitik Konumu, Güneydoğu’da petrol var ama çıkarmamıza izin vermiyorlar. En güzeli 2023 doktrini gibi saçmalıklar hakkında çok eleştiride bulunuldu.
• Genetik mühendisliği ve estetik cerrahi daha bi söz sahibi olmaya başlayacak.
• Türkiye’nin yapabileceği en akıllı iş hizmet ve servis sektörüne yatırım yaparak kalitesini ve çeşitliliğini artırmak olacaktır.
• Yukarıdaki maddeye örnek olarak Japonya ya da Avrupa gibi bölgelerin halklarına hizmet vermek için sağlık merkezleri ya da daireleri kurmak. Onlara sağlıklı yaşam programları sunmak.
• Robotlar beklenildiği gibi çok gelişecek. Örnek olarak da Lego‘nun son çıkardığı programlanabilir robot maketleri ve dünya çapında programlama yarışması verildi.
• Üniversitede çift dal tavsiye edildi. Mümkünse Psikoloji ve ya Hukuk.
• Kişisel koçluk ve asistanlık artacak.
• Devlet ileride sadece 3 ana alanda var olacak; güvenlik, eğitim ve sağlık.
• Türkiye’de fazla bir psikoloji ve psikiyatri uzmanı eksikliği var. Bu konuda gelişmeler yaşanacak.
• Velilik sistemi profesyonelleşecek. Artık çocuklarımıza danışmanlar velilik ve koçluk yapacak. Ki sanırım sayın Yasemin Sungur Hanım’ın dediğine göre bu başlamış bile.
• Apartman yöneticiliği profesyonelleşecek.
• Gazetecilik konusunda da Kindle DX‘e değindi. Türkiye’de ne zaman Kindle %30 penetrasyona sahip olursa işte o zaman baslı medya bitmiş olacak.
• Bloggerlık artış gösterecek bunun sonucunda da kişisel vergi numarası kullanımı başlayacak.

Alphan Manas’tan aldığım notlar bu kadar. Çok az da Cem T. Yüksel’den aktarmak gerekirse.

• Şu an da görüldüğü gibi bilgi çöplüğü olacak. Fakat bu bilgiyi farklılaştırıp yaratıcı yollarla kullananlar fikir liderleri olacak.
• Araştırmalara göre fare beyni simülasyonu yapmak için 30 teraflop’luk insan beyni içinse 36 teraflop’luk bir bilgisayar sistemi gerekiyor. Geçen haftanın raporuna göre IBM şu an 6 teraflop’da.

Bu kaliteli konferans hakkında anlatacaklarım bu kadar. Ben de yazımı yazdıktan sonra konuşmacıların da ricada bulunduğu üzre site üzerinden Fütüristler Derneği‘ne üye olacağım ve mümkünse artık aktivitelere elimden geldiğince yardımda bulunacağım. Size de tavsiyem geleceğe yön vermek ve kendi başınıza bir marka olmak amacınız varsa buyrun. Hoşça bakın zatınıza.